پمپ‌های شلنگی در طرح‌های مختلفی وجود دارند که به روش فشرده‌سازی شلنگ بستگی دارد:

طراحی نوع لغزشی (پمپ شلنگی نوع لغزشی). شلنگ در محفظه پمپ به شکل U یا قوس قرار دارد؛ دو یا چند لغزنده (کشویی) به طور ثابت روی یک روتور (بازو) نصب شده‌اند و شلنگ را به صورت لغزشی فشرده می‌کنند. روتور شلنگ را دو یا چند بار در هر دور فشرده می‌کند (بسته به تعداد لغزنده ها). این روش فشرده‌سازی لغزشی بیشترین آسیب را به شلنگ وارد می‌کند، مشابه ترمز ناگهانی و لغزش یک وسیله نقلیه با سرعت بالا که منجر به آسیب قابل توجهی به لاستیک‌ها و سطح جاده می‌شود. به دلیل مقدار زیاد گرمای اصطکاکی تولید شده، حدود نیمی از محفظه پمپ با روان‌کننده پر می‌شود تا از عملکرد عادی اطمینان حاصل شود. این کار تا حدی برای کاهش ضریب اصطکاک است، اما مهمتر از آن، انتقال گرمای اصطکاکی تولید شده به بدنه پمپ و خارج کردن آن از پمپ است تا از عملکرد عادی اطمینان حاصل شود. این طراحی نوع لغزشی سرعت پمپ را به شدت محدود می‌کند. این نوع پمپ شلنگی به گشتاور راه‌اندازی و عملکرد بالاتری نیاز دارد که نیازمند یک موتور قدرتمندتر است، به این معنی که مصرف انرژی بالاتری دارد. با این حال، مزیت آن این است که می‌تواند به فشارهای خروجی بالاتری (تا 1.6 مگاپاسکال) دست یابد.